این روزها...

نشسته ام و زل زده ام به صفحه ی خاموش تلویزیون که انعکاس تصویر خودم است.صذای نامجو سرتاسر خانه را فرا گرفته یا به زبان ساده تمام من را !شب از چیزی که فکر میکنم طولانی تر است و البته صبح هم رسیدنی است.باید صبور باشم و امیدوار.روزی می رسد که خورشید از پس تمام سیاهی ها به زیبا ترین شکل ممکن طل